Categorieën
Uncategorized

Jong VLD Gent barbecue en feest

10 september is nog vrij?

Niet langer!

Jong VLD Gent nodigt je namelijk uit op een unieke locatie in hartje Gent voor het jaarlijkse bbq-dansfeest

Schrijf je vandaag nog in voor deze luxe all you can eat drie gangen-verwennerij voor nauwelijks 30 (Jong VLD-lid) of 40 euro (niet-lid).

Raak je niet op de barbecue maar wel op het feest? Ook dat kan, voor nauwelijks 10 euro.

Tot dan!

Locatie
Salons Carlos Quinto, Kammerstraat 20, 9000 Gent

Timing
17u: ontvangst en drankje
18u30: begin barbecue
21u: begin dansfeest

Inschrijven

Categorieën
Uncategorized

Minder regels, belastingsvrijstellingen en meer hoogbouw: dit was het congres van Jong VLD Gent

Op zaterdag 9 juli 2022 hield Jong VLD Gent haar groot inhoudelijk congres, waar de liberale jongeren hun visie en speerpunten vastlegden. Zes uur lang discussieerden ze op het scherp van de snee, in het Liberaal Archief, over concrete standpunten. Elk van de zes Gentse gemeenteraadscommissies zal zo een aantal voorstellen ontvangen van de blauwe jeugd.

In haar zestien voorstellen grijpt Jong VLD Gent terug naar de ideologische fundamenten van het liberalisme. Zo wordt in vraag gesteld of de overheid niet te veel taken op zich neemt, en te veel geld uitgeeft. Een focus op kerntaken is een must, en dat liefst met een volledig geïntegreerde administratie. Geen versnippering meer tussen stadsdiensten dus, maar één centraal aanspreekpunt voor de burger. 

Vereenvoudiging moet er ook komen voor handelaars en ondernemers. Zij moeten makkelijker aan een parkeervergunning geraken, en het moet ook eenvoudiger worden om een vergunning te krijgen waarmee je door de knips kan rijden. Typisch liberaal is ook de wens om alle versoepelingen en belastingvrijstellingen die tijdens corona werden ingevoerd te behouden, zoals bijvoorbeeld het verdwijnen van de terrastaks. 

De huizencrisis willen de Jong VLD’ers oplossen met deregulering: het moet makkelijker worden om in de hoogte te bouwen, sneller te bouwen en meer te bouwen. De analyse is duidelijk: het aanbod moet omhoog, om de prijs te laten dalen. 

Centraal in dit alles staat burgerinspraak. De liberale jongeren bepleiten een permanent geloot, representatief burgerpanel dat de gemeenteraad adviseert en ook zelf thema’s kan agenderen. En tot slot zal in de ideale wereld van de jongliberalen meer openbaar gezwommen kunnen worden, verdwijnen de ANPR-camera’s en hoeft er geen valse tegenstelling te bestaan tussen auto’s, openbaar vervoer of de fiets. 

De integrale congrestekst werd al voorgesteld aan liberale fractieleiders Stephanie D’Hose en Carl De Decker. Zij lieten zich positief uit over het engagement van hun jongeren en zullen binnen de Gentse Open Vld-fractie bekijken welke initiatieven werkelijkheid kunnen worden.

Lees hier onze standpunten.

Categorieën
Uncategorized

Jong VLD Gent vraagt herziening om de Gentse Feesten te annuleren

Jong Vld Gent betreurt de beslissing van het Gentse stadsbestuur om de Gentse Feesten ook dit jaar te schrappen en vindt het afschaffen een buitenproportionele beslissing. Dit terwijl er nog tal van mogelijkheden zijn om de Gentse Feesten op een later moment toch in veilige omstandigheden te laten plaatsvinden.

Bovendien vraagt Jong Vld Gent zich af hoe de aankondiging van het stadsbestuur moet worden gezien in het licht van de eerdere doelstelling van de Vlaamse regering en minister van Welzijn Wouter Beke om alle volwassenen ten minste één keer ingeënt te hebben tegen 11 juli. Zelfs wanneer men met een brede marge rekening houdt, kunnen de Gentse Feesten nog in alle veiligheid in de (na)zomer plaatsvinden. Jong Vld Gent snapt dat Gentse Feesten zonder veiligheidsregels, restricties of ordening niet mogelijk zal zijn, maar hoopt dat er gekeken wordt naar een gecontroleerde manier van organiseren.

De Gentse Feesten zijn een fantastische combinatie van sociale, maar ook zeker van economische en culturele aspecten die perfect kunnen kaderen in de stedelijke en Vlaamse relanceplannen. Testevenementen in het buitenland leren ons dat coronaproof optreden mogelijk is. Daarom dringt Jong Vld Gent er bij de Vlaamse regering op aan om snel duidelijkheid te brengen over welke evenementen mogelijk zullen zijn tijdens de zomer. Aan het stadsbestuur vraagt Jong Vld Gent om hun beslissing omtrent de Gentse Feesten te heroverwegen en bij de Vlaamse regering aan te dringen snel perspectief te bieden aan de zwaar getroffen culturele en evenementensector.

Het stadsbestuur kondigde aan op zoek te gaan naar alternatieve evenementen doorheen de zomer om het verlies van de Gentse Feesten te compenseren. Jong Vld Gent vraagt haar stadsbestuur om in haar zoektocht naar alternatieven niet uit te sluiten om de Feesten in alle veiligheid toch te laten doorgaan, al dan niet op een latere datum.

Categorieën
Uncategorized

PERSMEDEDELING OVER OPROEP TOT KERKUITTREDING

Gent, 21 maart 2021

Enkele bestuursleden van Jong VLD Gent organiseren actie om subsidies aan religieuze instellingen hervormen

Tijdens een actie op zondag deden een aantal leden Jong VLD Gent een oproep om uit de Rooms-Katholieke Kerk te treden, en namen zelf de administratie en kosten op om mensen te helpen hun naam uit het doopregister te laten schrappen. Een vijftigtal mensen deden dit ook, met de boodschap dat ze niet langer willen dat de Kerk in hun naam spreekt. Hannes Van Parijs van Jong VLD Gent legt uit waarom ze deze actie ondernamen: “Veel mensen zijn gedoopt uit traditie, of werden als kind lid van een andere religieuze instelling, maar hebben geen enkele band met die instelling. Toch gaan ieder jaar honderden miljoenen euro’s belastinggeld naar de instelling. Dat moet anders.”

Afgelopen week ontstond ophef over uitspraken van Paus Franciscus, die het standpunt van de Rooms-Katholieke Kerk herhaalde dat homoseksualiteit zondig is. Voor de jonge Gentse liberalen was dit, na eerdere controversiële uitspraken door het Vaticaan, de druppel die de emmer deed overlopen. Vooral dat religieuze instellingen zwaar gesubsidieerd worden, stoot tegen de borst. “Dat geldt voor alle religieuze instellingen,” klinkt het. “Religieuze vrijheid is een grondwaarde, maar we moeten ons de vraag stellen of de organisaties achter het geloof nog steeds door alle belastingbetalers moeten gefinancierd worden. Ieder kiest voor zichzelf of ze religieus willen zijn, maar het is fout om alle inwoners van een land – gelovigen, agnosten en atheïsten – te laten betalen voor andermans spirituele overtuiging.”

Met hun actie willen de liberale Gentse jongeren aantonen dat de Kerk heel wat stilzwijgende en onverschillige leden telt. Toch worden de subsidies verdeeld op basis van het aantal ingeschreven gedoopten in een parochie. Hetzelfde geldt voor andere religies. “Een correcte verdeling van subsidie voor religieuze instellingen kan via, bijvoorbeeld, een kirchensteuer zoals in Duitsland. Mensen geven op hun belastingbrief aan of ze lid willen zijn van een religieuze instelling, zodat de overheid weet aan welke instelling ze moeten doorstorten.” 

De actie was vooral symbolisch: het is quasi onmogelijk om een religieuze instelling te verlaten. De Rooms-Katholieke Kerk is één van de enigen waar je je naam kan laten schrappen uit officiële registers – en bovendien haalt dat niet rechtstreeks geld uit de zakken van de instelling omdat de overheid niet van kerkuittreding op de hoogte wordt gebracht. Het Jodendom of de Islam de rug toekeren ligt daarenboven nog een pak moeilijker. “Onze focus ligt op het katholicisme omdat dat veruit de grootste ontvanger van subsidies is, en tegelijk de grootste proportie niet-praktiserende leden heeft. Maar dat mag ons zeker niet doen vergeten dat er in onze contreien meer problematische religieuze situaties zijn dan een uitspraak van het Vaticaan. We moeten een debat voeren over de rol die religieuze instellingen nog spelen in onze maatschappij, en hoe we met hun invloed moeten omgaan.” 

Categorieën
Uncategorized

Onze Gentse jongeren hebben oplossingen nodig in plaats van maatregelen

Na een koude week vol ijs en sneeuw kwam de zon eindelijk tevoorschijn. De temperaturen stegen en dus ook de lentekriebels. Het perfecte weer om eens buiten te komen met vrienden en te genieten van de warmte. Wat zich woensdagavond echter heeft voorgedaan op het Sint-Pietersplein, is onrespectvol en ontoelaatbaar. De samenscholing van meer dan duizend studenten zorgt ervoor dat de honderdduizenden studenten die zich wel verantwoordelijk gedragen nog langer moeten afzien. Het is meer dan begrijpelijk dat dit een lastige periode is, en dat er nood is aan sociaal contact. Maar zo’n bijeenkomsten werken averechts en zijn een klap in het gezicht van de zorg die zich al maanden lang inzet.

Om de verspreiding van het virus tegen te gaan, moet er ook draagvlak gecreëerd worden bij de burgers. Er kunnen maatregelen worden opgelegd, maar hiervoor moet er een (grond)wettelijke basis zijn, moet deze doeltreffend zijn voor het probleem, moet het proportioneel zijn met de huidige toestand en moet vooral het nut van de maatregelen uitgelegd worden met duidelijke argumentatie in plaats van simpele mededelingen. Tenslotte moet er altijd plaats zijn voor een maatschappelijk debat, gebaseerd op feiten.

We zijn bijzonder teleurgesteld in de nieuwe maatregelen van Mathias De Clercq. Het verbod op glas en versterkte muziek is volledig disproportioneel en zal geen effect hebben op de stijgende cijfers. Vele jongeren kunnen coronaproof genieten van een frisse pint uit een glazen flesje met wat achtergrondmuziek, maar toch werd besloten dit in een vingerknip af te schaffen. We zien Gent enorm graag omdat ze zo een bruisende stad is, maar ook vooral omdat het een liberale stad is. Toch worden zulke beslissingen genomen en dat roept de vraag op hoe liberaal Gent werkelijk is in deze coronacrisis. 

Repressief beleid met steeds meer maatregelen lijken precies vaker en vaker de oplossing voor vele besturen. Laat ons naar echte oplossingen kijken: maak onze mooie, en soms drukke, stadspleinen en parken coronaproof door deze ruimtes slim te herschikken tot deze crisis voorbij is. Investeer in infrastructuur, zoals banken op veilige afstand, aantekeningen op de grond,… zodat de Gentse jongeren worden gestimuleerd om buiten te komen en dit ook zo veilig mogelijk doen.Bij deze doen wij een duidelijke en dringende oproep aan het stadsbestuur om samen met de Gentse jongeren naar oplossingen te werken in plaats van zinloze maatregelen te nemen die niemand vooruit helpen en de situatie enkel nog donkerder maken.

Frederik Goossens, Voorzitter &
Louka Vanhyfte, Politiek Secretaris
In naam van Jong VLD Gent

Categorieën
Uncategorized

Aangenaam, zeg maar gewoon Piet.

6 december 2020

De moderne vorm van het sinterklaasfeest komt waarschijnlijk voort uit het prentenboekje ‘Sint Nikolaas en zijn knecht (1850) van de Nederlandse auteur Jan Schenkman, maar het feest heeft een veel oudere oorsprong en brengt ons tot in de middeleeuwen.

De figuur van Zwarte Piet is wel te herleiden tot 1850.  Het beeld van ‘Zwarte’ Piet ontwikkelde zich verder tot de onderdanige page die we vandaag kennen. Hierbij hoorde ook de typische outfit van de Moorse slaven uit die tijd; de pofbroek, de oorringen, … Het beeld van Piet werd zo steeds karikaturaler. Dit is trouwens het bewijs dat de manier waarop , ‘Zwarte’ Piet voorgesteld werd steeds veranderlijk was en een weerspiegeling van de tijdsgeest. Ook de traditie van het sinterklaasfeest in het algemeen was, doorheen honderden jaren, aan grote veranderingen onderhevig. Tijdens de Reformatie werd het feest onder protestants bewind zelfs niet meer openlijk gevierd. 

Sommigen gaan echter uit van een traditie die reeds eeuwen onveranderlijk is en kunnen misschien volharden in de boosheid. Dan gaan ze er van uit dat deze knecht nu eenmaal toevallig zwart is en arbitrair de onderdanige positie is toegewezen, maar weet dat dit naïef is.

Het sinterklaasfeest was dus steeds een kind van haar tijd, een product van het maatschappelijke leven op dat moment. Ook nu moet het sinterklaasfeest dus aangepast zijn aan onze samenleving. 

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik zelf steeds genoten heb van het sinterklaasfeest. Ik weet nog hoe ik als kind reeds enkele weken op voorhand mijn tekeningen klaar had. Wanneer ik op pakjesavond mijn schoen zette, zong ik luidop een liedje voor de Sint en zijn Pieten en  de volgende ochtend was ik nog zo verrast dat de grond bezaaid was met pepernoten. Dit is een heerlijke traditie en ik hoop uit de grond van mijn hart dat nog vele kinderen in de toekomst verder plezier kunnen hebben bij de gedachte dat het paard binnenkort over de daken zal lopen en dat geschenkjes door de schoorsteen naar beneden zullen dwarrelen. 

Toch schort er iets aan de manier waarop we het sinterklaasfeest nu nog beleven. 

De karikaturale beelden van ‘Zwarte’ Piet creëren bepaalde associaties. En laten het nu net deze associaties zijn waar we in onze maatschappij, allemaal samen, zo hard tegen vechten. Het bewust of onbewust de ogen sluiten voor problemen waar mensen mee te maken krijgen, puur op basis van hun huidskleur, dat is sluimerend doch structureel racisme. De afbeelding van ‘Zwarte’ Piet zoals wij hem kennen werkt dit racisme alleen maar in de hand. En we moeten dit durven erkennen. Want net dat is privilege. Wij hebben de mogelijkheid om weg te kijken. En net dat is in feite het probleem, want wat sommigen ervaren als een pijnlijke confrontatie, treft ons niet. 

Enkele maanden geleden was er nog de ‘Black Lives Matter’-beweging’ waarbij het spijtig duidelijk werd dat structureel racisme nog steeds in onze cultuur en in onze samenleving ingebakken zit. Voor de eerste keer in tijden hebben we het verleden in de ogen durven kijken. Op verschillende pleinen en in verschillende parken zijn beelden van Leopold II dan ook weg gehaald. 

Het zijn de eerste schuchtere, maar noodzakelijke, stappen naar een inclusieve samenleving, waarbij iedereen die onderdeel is van deze samenleving zich ook deel voelt van deze samenleving.

Evolueren, ons aanpassen, veranderen en vernieuwen, we doen het al eeuwen. Het is de motor van ons bestaan. Alleen zo kunnen we groeien. Het is dus helemaal niet erg om collectief tot een inzicht te komen en onze koers alsnog te wijzigen. Als individu verandert u ook voortdurend, toch? U krijgt nieuwe inzichten, gaat in debat en toont begrip.  Met deze ingrediënten kan ook het feest van Sint en Piet volgens mij nog steeds beleefd worden en dit op een manier waarbij iedereen zich prettig voelt. 

De legende van de man met de lange witte baard veranderde doorheen de tijd. Van een heilige ging hij naar een boeman en van daaruit naar de kindervriend die hij vandaag is. Het grote verhaal blijft, maar binnen dit kader zijn er steeds aanpassingen geweest. Ook nu dringt er zich eentje op.

Een paarse Piet? Een gouden Piet? Of wat dacht je van een groene Piet, eentje die misselijk werd op zee? Deze traditie is zo mooi, laat het dan ook een feest zijn voor iedereen!

Thaïs De Boever is lid van Jong VLD Gent. Zij schreef dit stuk in eigen naam.

Ondertekend door: 
Tristan Boedts
Frederik Goossens
Louka Van Hyfte
Tibo Loontiens

Categorieën
Uncategorized

Woonbonus afschaffen is belasting op jong zijn

Woonbonus afschaffen is belasting op jong zijn

De generatie Jambon-Beke-Rutten maakt komaf met de woonbonus. Maar het zijn de volgende generaties die dat in hun portefeuille zullen voelen, zegt Dieter Annaert, bestuurslid Jong VLD Gent, in eigen naam.

https://www.standaard.be/cnt/dmf20191009_04654589?fbclid=IwAR1uA3tdyQMW1K-mOaiOFoHFhv6llN5JaavWo-Xj4eCZr4Ftncr7ZmfuhJw

 

Categorieën
Uncategorized

Salafistische scholen en het gesubsidieerd geloof hebben niks met elkaar te maken

Salafistische scholen en het gesubsidieerd geloof hebben niks met elkaar te maken

De afgelopen dagen ontstond in Nederland ophef over salafistische moskeescholen waar kinderen aangeleerd wordt andersgelovigen te haten. Ook bij ons vreest men dat die scholen bestaan. Waarom de overheid dit soort haatdragende religies moet blijven financieren staat ter discussie, maar overhaast reageren zal het probleem niet oplossen.

Vorig jaar vloeide in België nog meer dan 108 miljoen euro aan subsidies naar erediensten. Tachtig procent daarvan komt bij de rooms-katholieke kerk terecht. Erkende moskeeën in Vlaanderen ontvingen slechts 874 duizend euro, een daling van 26 duizend euro ten opzichte van vorig jaar. Priesters in leeglopende kerken moeten zich dus geen zorgen maken. Maar als samenleving moeten we dit systeem in vraag stellen, want duistere geldschieters en radicale imams winnen het van de gematigde moslimgemeenschap. De gematigden zitten in geldnood en doen veelal beroep op vrijwilligers. Maar extreme imams (vaak gestuurd door Saudi-Arabië) hebben geen financiële zorgen en proberen via moskeescholen hun greep op de internationale moslimgemeenschap te versterken. De gematigden staan machteloos.

Zo kan het dat radicale salafisten haat verspreiden onder onze jeugd. En zoals het goede Belgen betaamt is onze eerste reactie: “En dat met ons belastinggeld!” Begrijpelijk, maar fout. Natuurlijk moeten we strijden tegen haat en intolerantie, maar we mogen dat niet doen door blind te zijn voor de oorzaken ervan. Factoren als een gebrekkig inburgeringsbeleid en het ontbreken van sociale controle zijn minstens even invloedrijk. Het spijtige feit is dat er al decennialang een voedingsbodem wordt gecreëerd voor radicalisering in scholen. Het wegnemen van subsidies of het intrekken van de erkenningen van moskeeën zal de situatie enkel erger maken.

Zoals we bereid zijn te investeren in de wetenschappelijke en taalkundige vorming van jongeren, zo moeten we ook in hun persoonlijke ontwikkeling investeren. Dit doen we door in het leerplan een kader te voorzien waarbinnen jongeren een kritische geest ontwikkelen die hen weerbaar maakt tegen haatdragende indoctrinatie. Daarnaast moeten we ervoor zorgen dat de erkende, gematigde religieuze netwerken voldoende middelen krijgen om te kunnen opboksen tegen extremisten. Want vergis u niet over het salafisme: uit een enquête blijkt dat salafisten (ongeveer 0,2% van de totale moslimgemeenschap) immens onpopulair zijn binnen de bredere islam. Haar opmars is een kwestie van geld, niet van kwade wil.

Op termijn moeten we natuurlijk evolueren naar een totale afschaffing van religieuze subsidies. Het is een grote bron van onvrede wanneer een agnost of atheïst zijn belastinggeld ziet vloeien naar een zaak die hij bewust de rug heeft toegekeerd. In een liberale samenleving is geloofsbeleving immers een private aangelegenheid waar de overheid zich niet in behoort te mengen. Ieder wordt zijn geloof gegund zonder een fronsende overheid. Subsidies scheppen echter een hiërarchie: enkel erkende religies worden gesteund, en dat wars van het aantal gelovigen dat zich aldus identificeert. Het Duitse systeem van Kirchensteuer kan een geschikte tussenoplossing zijn: elke burger geeft op zijn belastingformulier aan tot welke religie hij of zij zich rekent en betaalt daarvoor, en het opgehaalde bedrag wordt proportioneel verdeeld over de religieuze instellingen.

Twee zaken moeten dringend gebeuren. Religieuze subsidies moeten efficiënter ingezet worden: minder geld naar de leeglopende kerken en meer investeringen om gematigde moslims uit geldnood te halen. En, religieuze subsidies moeten ook rechtvaardiger: een ongelovige mag niet verplicht worden het geloof van een ander te financieren.

Hannes Van Parijs, lid Jong VLD Gent
17/09/2019

Categorieën
Uncategorized

Het nekschot voor Peeters, of hoe de particratie het even overnam

Het nekschot voor Peeters, of hoe de ‘particratie’ het even overnam

Zaterdag 15 december 2018 zal de geschiedenisboeken van Open VLD Gent ingaan als een bewogen dag. Want wat een positief sluitstuk had moeten worden na een positieve en progressieve campagne eindigde in een politiek steekspel, in de verloochening van onze democratische en liberale waarden.
Na het ochtendlijke ledencongres vol blijheid en jolijt over het ambitieuze bestuursakkoord werd een ogenschijnlijk formalistische (en besloten) bestuursvergadering gehouden, van een openlijk debat voor de leden was dus geen sprake.
Dat Sofie Bracke een van de twee schepenposten zou bemachtigen stond zo goed als in steen gebeiteld, want ze deed haar tweede plaats op de lijst alle eer aan. Ook schepen Peeters kreeg na Mathias De Clercq en Sofie een duidelijk mandaat van de Gentenaar, voor zijn werk van de afgelopen jaren. Helaas strooiden enkele manoeuvres last minute nog wat roet in het eten, een slag in het gezicht van de 4800 Gentenaars die hun vertrouwen aan Christophe gaven.
Het streven naar een meritocratie, nochtans een fundamenteel liberaal principe, wordt ook door jonge liberalen hoog in het vaandel gedragen.
‘De stad zal worden bestuurd door zij die het verdienen’ en het is nog steeds de kiezer die ons aanwijst wie het verdient en wie niet. Een statement dat onze toekomstige burgervader zelf zeer scherp stelde de dag van zijn verkiezingsoverwinning. Want de burgemeesterssjerp moest en zou toekomen aan diegene die door het volk het meeste werd gedragen. En terecht!
Echter is de Gentse liberale meritocratie soms wat mistig. Het duistere spook van de particratie durft dan wel eens de bovenhand nemen op het resultaat van de stembusgang. Met een ongeziene gulzigheid veegt het elke voorkeurstem van tafel en negeert daarbij flagrant de wil van de kiezer. Deftige heren verwoorden dit als: ‘het bestuur heeft gekozen’.
Een trapsgewijze democratie, die bepaald wordt door het sprokkelen van lidkaartjes. Lidkaartjes van bestuursleden dan nog wel en dus geenszins van de leden die de campagnes van kandidaat- schepenen van dichtbij hebben meegemaakt. Dus ja, het bestuur kwam samen, maar het lijkt wel alsof alles reeds beslist was. Misschien moeten we in het vervolg op voorhand die stembriefjes al invullen, dan moeten er geen 50 stylo’s meegezeuld worden?
Ook bij de toekenning van het BCSD (de mandaten binnen bijzonder comité dat de OCMW raad zal vervangen) was de democratie opeens nergens meer te bespeuren. Niet alleen de meritocratie en de wil van de kiezer werden buitenspel gezet, een significant deel van de kandidaturen was zelfs niet op de stembrief terug te vinden.
Wat ik op zaterdag 15 december 2018 in mijn moederpartij gezien heb is niet de politieke vernieuwing waar ik mij als jonge liberaal dagelijks voor engageer. Dit is niet het project waar ik op gestemd heb. Het tafereel dat zich zaterdag afgespeeld heeft, is niet enkel politiek en liberaal laakbaar, het doet mijn hart, als jonge enthousiasteling bloeden.
Open VLD Gent, bezin u. Politiek mandatarissen, zowel nieuw verkozenen als herverkozenen, met de pen in het hand en de voordrachtakte voor de neus, geen kritische noot meer te bespeuren.
Het spel is gespeeld en de kaarten zijn geschud. Ik durf de hoop en het vertrouwen koesteren dat zij die ons zullen vertegenwoordigen dat goed zullen doen. Ik hoop oprecht dat deze (valse) start overhelt naar een legislatuur waar echt werk gemaakt wordt van politieke vernieuwing, progressiviteit, transparantie en eerlijkheid. Hopelijk probeert ook onze moederpartij daar een bijdrage aan te leveren. Want bij Open VLD Gent waren deze kernwaarden van onze liberale partij en de stem van de kiezer ver zoek.

Tristan BOEDTS
Politiek secretaris Jong VLD Gent
Mede ondertekend door:
Annelie Pollefliet, Bart van Moerkerke, Batuhan Özçelik (bestuurslid Jong VLD Gent), Bram Philips (oud-politiek secretaris Jong VLD Gent), Dietmar Hertsen (oud-voorzitter Jong VLD Gent), Frédéric De Vries, Geert De Witte (voorzitter Open Vld Gent Noord-Oost), Gertjan Roels (bestuurslid Jong VLD Gent), Hannes Van Parijs (bestuurslid Jong VLD nationaal), Jan Deschoolmeester, Jan Meysman (bestuurslid Jong VLD Gent), Jellen T’Jaeckx (bestuurslid Jong VLD Gent), Liza Vervinckt (voorzitter Jong VLD Gent), Lucas Hock, Lut Joly, Murielle Meunier (bestuurslid Jong VLD Gent), Sam Van Melkebeek (bestuurslid Jong VLD Gent) Sandy De Bruycker (politiek secretaris Open Vld Gent), Sepp Tyvaert (bestuurslid Jong VLD Gent), Tibo Loontiens, Vera Regelbrugge, Vincent Verbeecke, Wendy Loots.

Categorieën
Uncategorized

Pleidooi tegen erfbelasting

Open Vld neemt de erfbelasting onder handen: de tarieven moeten omlaag en de organisatie eenvoudiger. Echter, binnen de liberale familie blijft de discussie actueel. Volgens sommigen is erfbelasting de enige rechtvaardige belasting en mag ze daarom hoog zijn. Hannes Van Parijs (Jong VLD) spreekt dat tegen.

Bart Tommelein (Open Vld) neemt de erfbelasting onder handen.

De belasting op erfenissen ligt in België hoog, zeer hoog. De tarieven variëren, maar de hoogste belastingschaal loopt al gauw op tot een duizelingwekkende 80% in Wallonië. Dat staat bijna gelijk aan onteigening. De vraag dringt zich op of deze regeling eerlijk te noemen valt. En dan hebben we het niet enkel over de exuberant hoge belastingschalen die onze overheid hanteert: er schort iets met het idee van een erfbelasting op zich.

Ten eerste moeten we bekijken hoe een nalatenschap tot stand komt. Het is een kapitaal dat bijeen gespaard moet worden, in de meeste gevallen door te werken. In dat opzicht is het belangrijk om te wijzen op de hoge belastingen op zowel arbeid als vermogen in België: het overheidsbeslag overschrijdt nog steeds ruim de vijftig procent. Het is van dat loon, waar de overheid al zo gretig in graait, dat erfenissen worden opgebouwd. Het is dan ook uiterst onrechtvaardig om dat loon middels een erfbelasting voor een tweede keer zwaar te belasten.

Vervolgens is er een ethisch probleem. Want bij een hoge erfbelasting schendt de overheid een belangrijke menselijke waarde: de vrije wil. Let wel: in deze tekst gaan we ervan uit dat belastingen op zich noodzakelijk zijn. Een zekere bijdrage leveren is een vorm van solidariteit en die waarde heeft een belangrijke plaats in onze moderne samenleving. Ondanks de gekende liberale mantra dat alle belastingen diefstal zijn heeft deze tekst niet tot doel het reguliere belastingsysteem aan te vallen.

Het specifieke probleem met de erfbelasting komt voort uit andere motieven. Want een nalatenschap is een geval apart. Ze omvat alles wat een mens tijdens zijn leven heeft opgebouwd. Alles wat er van een mensenleven overblijft na de dood. Alles waar een mens een leven lang voor heeft gewerkt. En de motivatie om een nalatenschap op te bouwen, ligt niet in het sponsoren van de staat. Voor velen is die erfenis net de drijfveer om te werken: het idee dat je iemand kan helpen, ook na de dood. Dat er iets van jou overblijft, ook na de dood. Of misschien wil je helemaal niks nalaten en zelf genieten van wat je bijeen gespaard hebt. Bovenal dienen we te onthouden dat mensen zélf beslissen waarvoor ze werken. Ze hebben logischerwijze dan ook het recht om hun verloning na belastingen vrij te besteden, ook en vooral aan het einde van hun leven. Het louter feit van het overlijden maakt die wilsuiting niet ongedaan.

Laat ons een concreet voorbeeld bekijken dat toepasbaar is op het merendeel van de Belgen. Vaak werken mensen niet enkel voor zichzelf, maar ook voor hun familie, vrienden of geliefden. Door erfenissen zwaar te belasten neem je bij die groep een belangrijke motivatie om te werken weg. Wat houdt hen dan nog tegen om een leven lang minimaal te werken en schulden op te bouwen zonder ze ooit af te lossen? Want aan het eind van de rit veegt vadertje staat de lei schoon en begint de volgende generatie terug van nul. De verdienste van vorige generaties wordt van rechtswege nietig verklaard. Elke mogelijke groei of intergenerationele vooruitgang wordt gefnuikt. De economie zal er zwaar onder lijden, en de algemene welvaart ook. Draaien we de redenering om: een erfenis is het doorgeven van welvaart, expertise en kansen. Daar heeft de hele samenleving baat bij.

Daarnaast mogen we het emotionele aspect niet uit het oog verliezen. Ratio wordt door liberalen hoog in het vaandel gedragen, ook door mij, maar emotie ontkennen is gelijk aan diepmenselijke en fundamentele gevoelens ontkennen. Heel wat mensen hechten een waarde aan voorwerpen of eigendommen die verder gaat dan hun materiële waarde. Heel vaak heeft bezit een emotionele waarde. Bijvoorbeeld een gegraveerd horloge dat al jaren van vader op zoon wordt doorgegeven. Of een klein vakantiehuis waar een gezin zijn mooiste vakanties beleefd heeft. Het is volstrekt te begrijpen dat je niet wil dat zoiets in de gevoelloze zakken van de overheid verdwijnt. Het is paradoxaal dat het bezit van een nalater verkocht zou moeten worden, enkel en alleen om de erfbelasting op dat bezit te kunnen betalen.

Ten derde dient gezegd te worden dat hoge erfenisbelastingen geen oplossing bieden voor ongelijkheid, in tegenstelling tot wat sommigen beweren. Ongelijkheid is inherent aan de mens, niemand wordt gelijk geboren. We hebben allen ongelijke fysieke en mentale capaciteiten. Gelijkheid van geboorte nastreven zou leiden tot een staatsgereguleerd systeem waarbij zowel ouders als kind ‘gestandaardiseerd’ worden, gevormd worden in een mal van middelmatigheid en waarbij elk individueel talent onrechtvaardig en dus verboden is. Overheden moeten daarom inzetten op kansen, op het uitbouwen van een meritocratie waarin iedereen, ongeacht geboorte, de mogelijkheid heeft om het te maken in het leven. Een positief beleid geeft eenieder de kans te groeien in het leven, en behoeft niet mensen te straffen die gewerkt en gespaard hebben tijdens hun leven. We zijn ervan overtuigd dat in zo’n geval, waar elke mens verloond wordt naar waarde en verdienste, het al dan niet ontberen van een erfenis geen struikelblok hoeft te zijn.

Tot slot is er nog op een praktisch argument tegen erfbelasting zoals ze vandaag bestaat. Want met al haar belastingschalen en uitzonderingen is de erfbelasting zeer complex. Ze vereist een uitgebreid overheidsapparaat dat moet organiseren, reguleren en controleren. En als de overheid iets doet, is het bijna per definitie duur en inefficiënt. Het systeem vereenvoudigen is dan ook de budgettair meest logische conclusie.

Het is dus beter om de erfbelasting eenvoudiger te maken, en de tarieven te verlagen. Zodat u zélf beslist waar uw geld na de dood naartoe gaat.

– Hannes Van Parijs, Jong VLD